اهمیت فسفر و آنزیم فیتاز در کنترل ناهنجاریهای پا در جوجه های گوشتی (بخش اول)

اهمیت فسفر و آنزیم فیتاز در کنترل ناهنجاریهای پا در جوجه های گوشتی (بخش اول)

مهندس سعید جدیدیان –جناب آقای دکتر محمود شیوازاد .۱۳۹۲

مقدمه :

ناهنجاریهای پا ، آسیت و مرگ ناگهانی از جمله اثرات منفی اصلاح نژاد در جوجه های گوشتی می باشند ، که در نتیجه توجه بیش از حد محققین اصلاح نژاد جوجه های گوشتی به دو صفت تولید گوشت و ضریب تبدیل مواد غذایی به وجود آمده اند . در سی سال گذشته برای تولید یک مرغ گوشتی دو کیلو گرمی نیاز به یک دوره پرورش شانزده هفتگی بوده ولی امروزه برای تولید همان مرغ، دوره پرورش به شش الی هفت هفته کاهش یافته است . مشخص است که سرعت رشد افزایش چشمگیری داشته و همین امر اصلی ترین عامل در افزایش احتمال بروز ناهنجاریهای پا در جوجه های گوشتی به شمار می آید .

اهمیت :

مشکلات و ناهنجاریهای پا در جوجه های گوشتی از بین دوازده صفتی که در اصلاح نژاد آن ها مورد توجه می‌باشد در رتبه نهم قرار دارد که امروزه توجه محققین را به خود جلب کرده است ، به این دلیل که اگر پرنده از سیستم اسکلتی مناسبی برخوردار نباشد و نتواند حرکت کند و یا به هر نحوی مشکلی در سیستم حرکتی خود داشته باشد میزان دسترسی به خوراک به شدت کاهش می یابد و باعث کاهش وزن گیری و در نتیجه درآمد ناشی از تولید گوشت برای مرغدار می شود ، ازطرفی نکته مهم تر از آن این است که وقتی دسترسی به خوراک کاهش یابد ظرف مدت کوتاهی پرنده به شدت ضعیف می شود و همین جوجه های گوشتی ضعیف در گله ها مقدمه ای هستند برای درگیر شدن به انواع بیماری ها و شیوع آن در مرغداری های صنعتی و تجاری .

اهمیت دیگر موضوع از این نظر می باشد که بیشتر ناهنجاریهای پا در جوجه های گوشتی در یک سوم پایانی دوره پرورش بروز می نماید و این زمانی است که تقریبا هفتاد درصد هزینه های پرورش برای یک پرنده در داخل گله صرف شده است و با حذف هر قطعه نه تنها هزینه صرف شده ازبین می رود بلکه سودی هم که به پرورش دهنده از بابت فروش گوشت حاصل می شود ، از دست می رود .

(جدول شماره یک ) بهبود عملکرد در جوجه های گوشتی از سال ۱۹۲۵ تا ۲۰۰۵ (افزایش سرعت رشد )

درصد تلفات ضزیب تبدیل سن(هفته ) وزن(پوند) سال
۱۸ ۴٫۷ ۱۶ ۲٫۲ ۱۹۲۵
۱۰ ۴ ۱۲ ۳٫۱ ۱۹۴۵
۶ ۲٫۴ ۹ ۳٫۵ ۱۹۶۵
۵ ۲ ۷ ۴٫۲ ۱۹۸۵
۴ ۱٫۷ ۶ ۵٫۳ ۲۰۰۵

 

ناهنجاری و لنگش پای جوجه ها تحت تاثیر عوامل ژنتیکی ، تغذیه گله مادر، شرایط جوجه کشی ، تغذیه ، بیماریهای عفونی ، تنش های محیطی و صدمات فیزیکی بوجود می آیند. جدید ترین و مهم ترین عامل افزایش ناهنجاریهای پا در سویه های جدید جوجه گوشتی ، سرعت رشد بالای آنها و اثر آن بر روی سیستم اسکلتی – حرکتی جوجه ها است. ناهنجاریهای اسکلتی توأم با درد یا عدم کارکرد صحیح بیوشیمیایی است و نتیجه آن کاهش رشد، حذف جوجه ها، افزایش تلفات و در نتیجه گرسنگی و از دست دادن آب بدن و کاهش کیفی لاشه می باشد. در گله های جوجه گوشتی حدود ۲ تا ۳ درصد آنها علایم کلنیکی لنگش را نشان می دهند ولی تعداد بیشتری از جوجه های گوشتی به انواع غیر حاد ناتوانی سیستم حرکتی دچار می شوند. حدود یک درصد از افراد گله در نتیجه انواع مشکل پا از بین میروند ،و چون پرنده ها بیشتر به انوع غیر حاد آن دچار می شوند علائم کلینیکی خاصی هم بروز نمی دهند ، باعث کاهش سود پرورش دهنده می شوند ، بدون آنکه فرد مرغدار متوجه این موضوع شود .

مشکل حرکتی جوجه گوشتی و اسکور گام (score Gait ):

مشکل حرکتی جوجه گوشتی، یک صفت کیفی است و به زحمت میتوان آن را دسته بندی کرد. با وجود این در سال ۱۹۹۲ برای اولین بار روش اسکور گام برای اندازه گیری ضعف پا در مرغ مادر توسط کستین در انگلستان پیشنهاد و توان راه رفتن مرغ مادر بررسی شد. در این روش، شیوه راه رفتن مرغ مادر، به ۶ دسته متفاوت تقسیم میشد که از حالت طبیعی ( نمره صفر) تا حالت بدون حرکت ( نمره ۵ ) امتداد داشت. کستین بعدها از راه رفتن مرغ مادر و ارتباط آن با نمره مربوطه در روش خود فیلم تهیه کرد و دسته بندی نسبتاً پیچیده خود را شرح داد. وی در همان سال متوجه شد که در مرغداری های مدرن انگلستان، حدود۲۶ درصد مرغهای مادر دارای ناهنجاری پا هستند. نوزده درصد آنها نمره ۳، چهار درصد نمره ۴ و دو درصد نمره ۵ گرفته بودند. نمره ۴زمانی است که جوجه مرغ حرکت نمی کند ولی در صورت اجبار به زحمت حرکت میکند.

یک جیره جدید

انجمن کیفیت آسایش نشان داده لنگش در جوجه هاي گوشتی می تواند از طریق آهسته کردن رشد در هفته هاي اول پرورشجوجه گوشتی و سپس سرعت بخشیدن مجدد آن پس از توسعه استخوان ها، کاهش یابد . محققان دریافتند با استفاده از ترکیب دو جیره و روش تغذیه متوالی می توان سرعت رشد را در طول مراحل اولیه زندگی بدون کاهش در وزن نهایی لاشه کاهش داد. محققین یک چرخه تغذیه اي۴۸ ساعته با دو جیره را به جاي توزیع سنتی یک جیره استارتر توصیه نمودند. جيره توصيه شده براي جلوگيري از لنگش در جوجه گوشتی به صورت زیر می باشد :

در ۷ روز اول زندگی، جوجه هاي گوشتی با جیره آغازین استاندارد تغذیه می شوند. سپس، از ۸ تا ۲۸ روزگی, هر ۴۸ ساعت جیره حاوي سطح انرژي بالا و پروتئین پایین (E-P+)، با جیره حاوي سطح انرژي پایین و پروتئین بالا جابجا می شود. کلاً ۱۰ چرخه (E+P-)صورت می گیرد . سپس جوجه های گوشتی با یک جیره پایانی استاندارد از ۲۹ روزگی به بعد تغذیه می شوند. در کل این رژیم جدید نه تنها لنگش را کاهش می دهد بلکه جوجه هاي گوشتی بدون نیاز به روزهاي تغذیه اضافه داراي وزن کشتار استانداردي خواهند بود . جیره E-P+ باید حاوي ۹۷ درصد انرژي و ۱۲۱ درصد پروتئین یک جیره استاندارد، و جیره E+P- باید حاوي ۱۰۳ درصد انرژي جیره استاندارد و ۷۹ درصد پروتئین باشد.

 

آیا روش جدید گرانتر است؟

محققین انجمن کیفیت آسایش، تفاوتهاي دقیق هزینه را بین جیره استاندارد جوجه گوشتی و جیره متوالی آنالیزکردند. نتایج اولیه نشان دادندکه جیره متوالی نسبت به جیره استاندارد گرانتر نیست . حتی هزینه آن به هنگام استفاده از مواد خوراکی غنی از پروتئین مانند ( DDGS )کمتر می باشد زیرا آنها می توانند بطور بسیار مؤثري براي جایگزین شدن با اجزاي گرانتر جیره در بخش E-P+استفاده شوند.

 

لینــک مطالعه بخـش دوم مقاله

لینــک مطالعه بخـش سوم مقاله

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>